25. avropada gedib görmək fürsətim olmayan nadir ölkələrdən birisi olmağına baxmayaraq özümə çox yaxın hissettiyim xalqdır. ilk ünsiyətim türkiyədə erasmus vəya aisec programı ilə gələn tələbə və stajyerlərlə olub ki bir neçə ildən sonra artıq məndə müsbət təəssür buraxmışlardı. tanıdıqca azərbaycanlılar və polyakların nə qədər ortaq nöqtəmiz olduğunu gördüm. hər iki millət də 16-17ci əsrlərdə görkəmli mərkəzi monarxiyanın parçası olub (eyni dövrlərdəhər ikisi də osmanlı ilə mübarizə içində olub). sonraları zəyifləyərək iki böyük xalqın arasında yemə çevrilib (bizdə rusya və iran, onlarda almanlarla ruslar). bu dövrlərin tramvaları hələ də günümüzə qədər davam etməktədir. sonraları yenə uzunca vaxt rus çarlığı və sovet iqtidarının təhəkkümündə yaşayıblar. ancaq ssrinin dağılmasından sonra müstəqil dövlətlər kimi formalaşmağa başlayıblar. uşaqlıq illəri 90cı illərə təsadüf edən hər kəsin mütləq xeyli sayıda ortaq nöqtələri olur. bəli, hər iki xalq da o müflis illəri keçirdib, o ruhsuz binalarda yaşayıb, coca cola, mc donalds kimi kapitalist məhsulların gəlişi xatirələrimizdə eyni illərə, bənzər xatirələrə şəriklik edib. keçinə bilməyən valideynlərin ölkə xaricinə işləməyə getməkləri, eyni çizgi filmləri xatırlamaq hətta rus dilindən bənzər deyişlərin işlədilməyi insanı daha da yaxın hissetdirir. hələ də yadımdadır, hardasa 10 il bundan qabaq polyak dostumla türkiyədə səyahət edəndə qaranlıq perevallı yolda xüsusi olaraq bir maşını qabağa buraxıb onun arxasından sürərkən qabaqdakına ‘zayç’ deməyi.
sonrakı illərdə isə polşada fərqli şəhərlərdə yerləşən bir çox firma ilə ünsiyətim olub və qarşılıqlı etimadla uğurlu ticarətimiz alınıb. hamınıza djen dobri! samit hərfləri random biryerə yığan kurwalar.